Sayfayı Hazırlayan:Mustafa Hacımemiş

HAYVANCILIK

 

Şahinin sosyoekonomik yapısında, kuruluşun dan beri önemli rol oynayan hayvancılık bugün de aynı önemi taşımaktadır.Ancak yaşanan fabrikasyon ve teknoloji devrimi hayvancılığı önemli derecede yaralamıştır.Nüfus un şu an nerdeyse ¼ den daha azı hayvan sahibidir.Mevcut hayvan sahipleri de Avrupa Birliği kriterlerine uygun şekilde hayvan besiciliği yapmaktadır.Bunlar hayvan sayılarının belirlenmesi (sayılarına göre prim aldıkları için) veteriner hekim kontrolünden geçmiş olmaları yavru sayılarının bildirilmesi ,süt ve yün üretiminin bildirilmesi gibi kriterler zorunlu olarak bölge valiliğine bildirilmektedir.

Ancak son yıllarda köy halkının tekrar hayvan besiciliğine dönüş yaptığı görülmektedir bu da genellikle AB nin sığır mera besiciliğine verdiği tatminkar primlerdir.

SIĞIR (BÜYÜKBAŞ HAYVAN)BESİCİLİĞİ:

Sığır besiciliğini iki bölüme ayıra biliriz:

1)Mera (Otlak)Besiciliği:Mera besiciliği hayvan sahiplerinin sahip oldukları sığır sayısına göre prim aldıkları görülür,amaç daha fazla hayvana sahip olarak daha fazla prim elde etmek.Bahsettiğimiz hayvanlar 24 saat değişik otlaklarda serbest bir şekilde otlar lar bunlardan süt elde edilmez ancak doğan buzağılar kasaplara yada yine hayvan sahibi olmak isteyen kişilere satılırlar yada yine kendi sürüleri içerisinde çoğalırlar.Genellikle dişi inekler damızlık olarak tutulur bunun amacı da dişilerden yavru edinmektir.Doğan erkek buzağılar genellikle kasaplara et mamülü olarak satılmaktadır.

Üstteki foto da mera da otlayan sığırlar görünmektedir (14 Nisan 2006)

Mera hayvanlarının cinsi yerli ırk olan karaca ırkıdır günlük 700-1000 gr ağırlık kazanabilir.

 

 

2)AHIR BESİCİLİĞİ: Bu grupta daha çok elde edilen sütü değerlendirmek tir,hayvanlar gün boyu ahır da tutulur saman ve yarma,arpa,mısır gibi ekstra yemlerle beslenirler bu hayvanlar genellikle siyah beyaz alaca Holştayn cinsi ineklerdir bu cinsler günlük 25- 30 kg süt verdikleri için besiciler tarafından tercih edilirler.Elde edilen süt ya fabrikalara satılır yada köy halkına yerli süt olarak satılır ya da hayvan sahipleri tarafından işletilerek peynir,kaşar,tereyağı,lor peyniri gibi değişik süt ürünleri elde edilir.

Yine bu hayvanlar için prim geçerlidir ancak beslenmeleri sahipleri tarafından ve meradan olmadıkları için ve günlük yem harcamaları yüksek olduğu için sayıları genellikle daha az olur.

Fotoda Holştayn cinsi inek görünmektedir.

 

Fotoda şahinden bir ahır görüntüsü (14 Nisan 2006)

KÜÇÜKBAŞ HAYVAN BESİCİLİĞİ:

 

1)KOYUN ve KEÇİ BESİCİLİĞİ: İneklerde olduğu gibi koyun ve keçilerde de prim usulü hayvan beslemek görülmektedir yine aynı şekilde kilo ve sayıya göre primler verilmekte dir.Şu an itibariyle Şahinde koyun ve keçi besicilerinin sayısı çok az olmakla beraber hayvan sayısı da azdır.Hayvan sahibi 4 yada 5 bakıcı hayvanlardan elde edilen süt ve yünleri en iyi şekilde değerlendirerek hem çok eski bir kültürü yaşatmış olup hem de kendi ailelerinin geçimlerini sağlarlar.

Küçük baş hayvanların bakımı Sığırlardan farklı olup hem ahırda hem de merada beslenir ler.Mera da otladıktan sonra ahırda da yonca,yarma ve arpa ile beslenirler.Şahinde bulunan koyun ve keçi cinsleri genellikle Marmara ve serres cinsi koyunlar, keçi ler ise yerli dağ keçileridir.Mart nisan ayı yavrulama dönemleridir,doğan kuzu ve oğlaklar genellikle paskalyada kasaplara satılır dişilerden çoğu da damızlık olarak tutulur.

Nisan Mayıs aylarında koyunların yünleri traş edilip yünleri değişik şekillerde değerlendirilir,yine bütün hayvanlar sığırlarda olduğu gibi veteriner hekim tarafından kontrol edilip numaralanırlar.

(Keçilerin otlaktan bir görüntüsü-ŞAHİN 14 Nisan 2006)

 

 

(Koyunların otlaktan bir görüntüsü-ŞAHİN 14 Nisan 2006 Gemlece)

 

(Ahırdan bir görüntü 14 Nisan 2006)

Taner Meço ve Cemil Deli salih e foto ve bilgiler için teşekkür ederiz.(Not:Sayfanın son şekli değildir.Deneme amaçlı eklenmiştir.